„Szkolenie najlepiej przebiegało w okręgu warszawskim, dysponującym specjalnym referatem broni pancernej. Odtworzono pełną obsadę batalionu pancernego, który obejmował trzy
17 — Podwójna pffla
kompanie pancerne i dwie strzeleckie. Dowodził nim kapitan „Golski" (Stefan Golędzinowski). Batalionowi nie udało się jednak zdobyć sprzętu pancernego i w czasie powstania walczył jako oddział piechoty na zachodnim odcinku podobwodu ŚródmieściePołudnie.
W zgrupowaniu powstańczym „Radosław" działał na Woli pluton pancerny, wyposażony w dwa zdobyczne czołgi, uczestnicząc do połowy września we wszystkich ciężkich walkach na terenie tej dzielnicy.
Na Powiślu, w ramach zgrupowania kapitana „Krybara" (Cyprian Odorkiewicz), zorganizowano pluton pancerny „Wydra" (pod dowództwem porucznika Jerzego Wernera), dysponujący trzema samochodami pancernymi, dwoma zdobycznymi i jednym własnej, powstańczej produkcji, słynnym „Kubusiem". Pojazd ten wykonano w warsztacie mechanicznym Stanisława Kwiatkowskiego, u zbiegu ulic Topiel i Tamki. Budowa samochodu pancernego w czasie walk powstańczych była wypadkiem bez precedensu. Nie zdarzył się on w żadnym z europejskich ruchów oporu. Blachy „Kubusia" wytrzymywały z powodzeniem uderzenia pocisków karabinowych i odłamków granatów. Jego wrak znajduje się dzisiaj w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Pluton brał udział w dwóch krwawych natarciach na uniwersytet, odgrywając w tych akcjach kluczową rolę.“(2)