„ustrojowych i powstawanie przerzutów. Przybora opracował na tej podstawie cztery główne odmiany kancerogenezy szybką, jednostajną, proliferatywną i transformatywną (ryc. 22).
Ryc. 22 Główne odmiany kancerogenezy (wg L. Przybory)
Progresja w ujęciu termodynamicznym dotyczy takiego etapu rozwoju nowotworu, w którym jako samodzielny układ biologiczny może on bez pomocy zewnętrznej utrzymywać się w stanie dalekim od równowagi dynamicznej otaczającego go biologicznego otoczenia części lub całości organizmu. Szybkość wzrostu i różnicowania jego komórek też zależy od otoczenia, a w cyklu podziałowym jego komórki od miejsca powstania zmian. Teoria komórkowa Scotta (rozdz. III, C) rozróżnia dwie krańcowe sytuacje szybki wzrost komórek niezróżnicowanych i powolny wzrost dobrze zróżnicowanych. W pierwszym wypadku defekt następuje w miejscu GD;D, zintegrowania kontroli wzrostu i różnicowania komórki w jej cyklu podziałowym. Do pokonania pozostają punkty zatrzymania wzrostu (GC;S;N) przez czynniki promocyjne. Natomiast w drugim, uszkodzenie inicjujące dotyczy tylko zdolności końcowego różnicowania (TD), a promocja ma pomagać już od etapu punktu integracji wzrostu i różnicowania, czyli obejmuje wszystkie punkty autoregulacji komórkowej (GD;D;C;S;N)“(4)